De laatste dag
| Ik zit hier te schrijven op dit late uur. Te wenen op de avond voor het verlies van een goede gebuur. Want hij was er altijd voor ons in nood. En zeggen dat hij steeds zijn hulp aanbood. Nu morgen is het de laatste dag dat ik nog eens naar ons huisje mag. Dan is het voor mij daar voorgoed voorbij en stopt mijn lach. Wat in mijn leven me zo veel pijn heeft gedaan . Om die stenen die daar nu nog staan. De momenten daar samen waren zeer grote, Maar ik heb er steeds om mijn geluk hard gewerkt en genoten. Met dit afscheid hoop ik dat men nog eens denkt aan lotgenoten. Men leeft niet steeds in harmonie soms heeft men veel tranen vergoten. Aan iedereen wens ik het allerbeste toe en veel dank dat jullie er voor me waren. Ook voor de mooie dagen dat ik daar heb geleefd en steeds het goede ervaren. Dank om de vele mooie momenten op het Zandeken daar. Niet alle adressen heb ik maar zeg het voort . Dank aan allemaal! Ik hoop dat we met elkaar blijven verbonden al was het maar een klein berichtje. Vandaar uit het diepst van mijn hart dit vrede gedichtje. Moge iedereen nu gelukkig elders verder leven En al waarom het begon nu een hoofdstuk zijn om weer om elkaar te geven. 8/10/2007 Ahteragram < Bobelijn Margaretha onder mijn pseudoniem geschreven. |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten