Als de maan haar krimpen voelt,
de nachten niet meer zijn afgekoeld.
Een zomerdag na zijn warmte een arm om je slaat,
en in de verte de morgen al ontwaakt.
Om opnieuw die mooie pracht te geven,
en je in stilte laat genieten van om het even.
Toch genieten van die avondzon,
en van een mooie donkere nacht die weer begon.
Auteur: Bobelijn Margaretha
Geen opmerkingen:
Een reactie posten