Als de sterren konden spreken .
En de maan mij omhelzen kon.
Dan was mijn geluk niet te schatten.
Omdat ik hun liefde gekregen had.
Als jij als de nevel rondom mij was ,
en als een dauwdruppel op een roos .
Jij wat streelde door mijn haren ,
En eindelijk beseft dat liefde zo broos is.
Alleen men kussen deelt mijn dromen ,
En mijn haren dansen in de wind .
Waar de mensen niet vermoeden ,
Dat echte liefde steeds nog elkaar bind.
Copyright : © Bobelijn Margaretha
Geen opmerkingen:
Een reactie posten