Een levende sneeuwvrouw

Die dag was er  heel veel sneeuw aan t'vallen,
zie de sneeuwvrouw hoe gelukkig ze lacht.
Op het Zandeken waar ze als kind geboren was.
En zo gelukkig leefde met haar man.
Met de prachtige natuur om hun heen.
Nog eens dromen en genieten als nooit voorheen.

Een echte zalige sneeuw ochtend o zo wijs,
en dat waarachtig " ze zichzelf kon zijn".
Zie deze foto een levend bewijs ,
en als eens het kind ,nog eens kind zijn ,
op zichzelf een echte belevenis.
Iets wat eenieder dikwijls mist.

Auteur:Bobelijn Margaretha 24-12-2010

Wat word het in 2011?

 Alweer een jaar " bijna voorbij 2010 " !

Wat word het in 2011 voor jou en voor mij?

Beloven wij weer veel dat nooit word volbracht?

Heb je daaraan ooit al eens gedacht.

Gaan wij weer van alles, niet kunnen doen?

Vlug nog wat plannen want het is bijna noen.

Of laten wij de dagen weer voorbij hollen.

En gaan wij als voorheen met van alles gaan sollen.

En vergeet jij hoe mooi je jeugd wel was .

Hoe je als kind een feestje had ,

bij het maken van een sneeuwman.

Die een grote hoed en een hark bezat.

Wat is die tijd reeds lang voorbij!

ik denk "is het alleen zo bij mij"?

Laat kinderen en hun geluk ,

niemand maakt dat ooit stuk.

Aan ieder van ons  "denk nog eens terug".

die tijd is voorbij gegaan O zo heel vlug

Wat hadden wij een mooie jeugd.

En gezond waren elke dag deed de Zon deugd .

Auteur copyright :Bobelijn Margaretha 22 December 2010

    

Mooie dagen 40jaar huwelijk M.V.H. en R

40jaar is niet zoiets maar
lang geleden kwam je samen.
jullie hadden wel heel mooie dagen.

40 jaar later na een lange tocht,
steeds nog gelukkig samen.
toch de storm doorstaan.

40jaar wens ik je nog te gaan.
om sneeuw en bergen af te dalen.
Liefde smelt niet weg.

40 jaar een groot geluk,
met kinderen en ook een kleinkind erbij.
en een dikke proficiat van mij.

© Auteur: Margaretha Bobelijn .

BONNE ANNIVERSERE

J’ai ……… ans et espère

Mon centième anniversaire

Je ne construis plus des maisons

Et ne procrée plus des enfants

Pourtout je pourrais ecrire un livre

Qui annonce ma façon de vivre

Je devrais aussi planter de bouleaux

Je me sens bien c’est tout comme il faut.

ALLEEN OP WEG.

 

Nu je krachten er niet meer zijn,
om al je geloofsdaden waar te maken.
Je woorden ons niet meer raken.
De deur naar eeuwig leven wijst.

En je leven ...op een kier staat.
Je hebt krachten aan ons gegeven.
Je liefde heeft Gods blik geraakt,
zo zal je in onze gedachten verder leven.

Je bent een voorbeeld geweest,
zonder ons ... je weg volgend naar de Heer.
Dit aards bestaan eenzaam eindigend,
zoals God het gewild heeft.
Amen.

VRIJDAG, 11 SEPTEMBER 2009 04:35
AUTEUR:  BOBELIJN, MARGARETHA
Titel : EENZAAMHEID
Dit gedicht als eerbetoon aan overleden "Zuster Beatrijs"09-09-2009.
 Dirigente van het Zangkoor christofoor Evergem

Stilte .

Genietend van de hoge bergen om mij heen.
Zomer in het dorp,
Eeuwige sneeuw op de top.
Als een tafereel .

De natuurpracht door hem geschapen,
Om je verzot op te staren.
Dit is een kunstwerk door de jaren heen,
Geloof mij vrij dat schilderij maakte de Heer.

De Gletsjer is aan het krimpen,
De Zon neemt hem onder vuur.
Wat rest is nodig voor het evenwicht,
Zoals het door God de Heer gemaakt is.

Bobelijn Margaretha 22-07-2010

    

Kind wees blij .

Wees blij.

Kind wees blij dat je hier op aarde bent,

Dat de gastheer God je zo verwent.

Dankt en looft voor alles wat,

De goede Heer vol liefde aan je gaf.

                                         © Auteur : Bobelijn Margaretha 27-07-2010

Op vakantie of op de vlucht?

Na dagen en weken steeds maar hollen,

alles en nog wat moet worden gedaan.

Jachten en jagen en maar sollen,

gelukkig komt nu de vakantie eraan.

Wat wordt het dit jaar,

waar gaan wij heen?

Dicht bij is ook wel leuk,

of moet het heel ver wie weet.

Wordt het niet stilaan tijd,

om er eens bij stil te staan op tijd.

Geniet van elk moment ,

zoveel mooi ’ s in de bergen zoals jij ze kent.

© 14-07-2010 Auteur : Bobelijn Margaretha

Midzomernacht

Als de maan haar krimpen voelt,
de nachten niet meer zijn afgekoeld.
Een zomerdag na zijn warmte een arm om je slaat,
en in de verte de morgen al ontwaakt.

Om opnieuw die mooie pracht te geven,
en je in stilte laat genieten van om het even.
Toch genieten van die avondzon,
en van een mooie donkere nacht die weer begon.

Auteur: Bobelijn Margaretha

Alarm op boorplatform.

Van hun lot zich niet bewust,
ook niet zo dicht bij de kust.
Hun vrijheid ontnomen
sommigen ook hun leven verloren.                                               

Wat eerst niet voor mogelijk werd geacht,
plots een harde knal nooit verwacht.
Hun booreiland vloog in de lucht,
wie  nog restte en kon sloeg  op de vlucht .

Natuur  elementen  en hun macht
 water en vuur en al hun kracht.
Dit was wel heel  iets anders… een echte ramp,
miljoenen liters olie  zijn  verloren gegaan.

Vissen en vogels  hun leven en biotoop verloren,
van die smurrie van de ontplofte boortoren.
Dat maakte  een einde aan de ongerepte natuur ,
het word nog erger uur na uur.

Maar weldra komt er hoop ik toch  wat hulp toegesneld,
om nog wat te voorkomen dat is wat telt.
Help o God wat is er aan t’ gebeuren,
heel veel mensen zijn er aan het treuren.

Wat eens zo een heel fijn water leek,                                    
is verwoest  van leven beroofd zoals je weet.
De pijn en het verdriet die familie’ s moeten verwerken,
help hun bij het  weer  opbouwen , om  hen terug te  sterken.

Auteur : Bobelijn Margaretha.

ALLES BEGON MET GOD.

BEZOEK OOSTAKKER LOURDES Ziekenzorg Evergem.2010

Alles ons door God gegeven,

adem lucht ons ganse leven.

Water zon voedsel om het even,

ons omweven als manna uit de hemel.

Straks een steile weg gaan,

een lang en oneven pad volgend.

Dartelend....genietend als een kind,

met een verlichte geest bergop gaan .

Genietend van Gods aanwezigheid,

die er voor je is .... ja voor altijd.

Alles begon met God,

dag en nacht winter en zomertijd.

Auteur : BOBELIJN, MARGARETHA

Weldra vakantie

Genietend van de namiddagzon ,

op het strand zoveel ik kon.
Lang verwachte vakantiedagen,

zij komen er weer aan.

Lopend langs de waterlijn,

tot 's avonds laat wat fijn.
Weldra gaat de zon weer slapen,

haar rode gloed kondigt dit aan.

En als ik vergezeld door U,

ook huiswaarts keer nu.
Slaat U God uw arm over mij heen!
laat mij genieten als nooit voorheen.

U raakt mijn schouder aan,

toont mij de weg die ik moet gaan.
Ik ga nergens heen zonder Hem,

hoor overal zijn stem.

Hij is er ook op de woelige zee,

helpt  de vissers keer op keer.
Ook hun dag kan dan niet meer stuk,

dat is dan ook puur” vakantiegeluk.”

Auteur : BOBELIJN, MARGARETHA

   

Liefde is als een roos

Ik zeg dat liefde,

zo zacht en teder is.
ik zeg dat ik liefde,
af en toe eens mis.

                            
                                                             
ik zeg dat liefde,
als een roos is.
liefde waarop de zon straalt,
elkaar nooit meer los laat.

Liefde laat je als een bloem bloeien,
en samen naar elkaar toe groeien.

Liefde is een noodzaak voor iedereen,
je kan niet zonder, neen, neen.

Auteur : Bobelijn Margaretha. 03-02-2010.            

Jij kleine prins.

Wat ben je toch  snoezig,
zo klein zacht en poezig.
Wat  ben je teder en lief,
net een vergeet mij niet .

Moeders kleine droom,
bewondert als een icoon.
Vaders grote schat,
niemand die dat op vaders- dag vergat.

Elk  lief klein kindje,
 is  als een prinsje of prinsesje,
Kijk die wazige blik zo mooi ,
als bij wonder Gods “ als in een droom“.

Auteur:Bobelijn Margaretha

Blij zoals ik ben!

K 'ben blij dat ik er niet wakker van lig,

al  ben ik zo rond als een  klein wight.

Laat mij er nog wat van genieten,

maar eet af en toe  weinig zoals je ziet.

Toch een beetje meer spek op den buik,

daar kom ik ook zo rond voor uit.

Geloof mij vrij ,

zoals ik ben ,ben ik  wel blij.

En ben ik  ook een beetje trager,

ik zing nu toch geen toontje lager.

Mijn stem doet het gelukkig nog goed,

en ik tracht te leven vol goede  moed.

Auteur :    Bobelijn Margaretha 
30-05-2010.

Vogelvrij

Als ik mij als een vogel voel nu,
Zo vrij in de natuur.
Omgeven van een witte pracht,
De zon die alweer op mij lacht.

Zalig voel ik mij boven op die berg,
T ’is God die dit alles hier heeft gelegd,
Een wolkenvrije hemel ,
Zoveel mooi ’ s om mij heen.

Ik vergeet niet Hem te danken,
Dat ik  genieten mag van alweer een fantastische dag.
Komend op heel aparte plaatsen ,
Op die kolossale hoogten.

Glijdend op een sneeuwtapijt,
Bevrijd van drukte  rumoer zoals jij zei..
Enkel zijn schepping die mij betovert,
Dit alles is Gods almacht daarin geloof ik.

Proficiat met je communie.

      

Kleine kinderen ,  worden zo vlug groot. Uw evenbeeld , als in een droom. Schatjes die je vrouw, U" man" geschonken heeft. Liefde en trouw, dat kinderen vertrouwen geeft. © Auteur:  Bobelijn Margaretha  16-05-2010

Hoe je het Zandeken noemen wil

Ons Leven was zo mooi daar, Maar nu gaan we van de kaart allen daar. De plek waar ik geboren ben is niet meer, op het Zandeken En dat doet heel erg zeer. Het komt op je af zonder dat je het wil Dan maar hopen op de juiste pil. Maar deze helpt niet altijd, Ten koste van alle spijt. Heel dikwijls komt er meer bij kijken. En je kan niets vergelijken. De ene heeft een engelbewaarder , Maar voor de andere is het zwaarder. een bewaarder is soms niet genoeg, En het gebeurd dikwijls veel te vroeg. Eensklaps komt er toch wat hulp, Want die engel is er met veel geduld. Zoals hij helpt het te verdragen, Komt de tweede aan en helpt u dragen. Dan ga je als donspluimpjes zweven, Met de hoop om gelukkig verder te leven. Ahteragram

   

© Auteur :Bobelijn Margaretha

Ons huisje op het Zandeken

De laatste dag

Ik zit hier te schrijven op dit late uur. Te wenen op de avond voor het verlies van een goede gebuur. Want hij was er altijd voor ons in nood. En zeggen dat hij steeds zijn hulp aanbood. Nu morgen is het de laatste dag dat ik nog eens naar ons huisje mag. Dan is het voor mij daar voorgoed voorbij en stopt mijn lach. Wat in  mijn leven me zo veel  pijn heeft gedaan . Om die stenen die daar nu nog staan. De momenten daar samen waren zeer grote, Maar ik heb er steeds om mijn geluk hard gewerkt en genoten. Met dit afscheid hoop ik dat men nog eens denkt aan lotgenoten. Men leeft niet steeds in harmonie soms heeft men veel tranen vergoten. Aan iedereen wens ik het allerbeste toe en veel dank dat jullie er voor me waren. Ook voor de mooie dagen dat ik daar heb geleefd en steeds het goede ervaren. Dank om de vele mooie momenten op het Zandeken daar. Niet alle adressen heb ik maar zeg het voort .   Dank aan allemaal! Ik hoop dat we met elkaar blijven verbonden al was het maar een klein berichtje. Vandaar uit het diepst van mijn hart dit vrede gedichtje. Moge iedereen nu gelukkig elders verder leven En al waarom het begon nu een hoofdstuk zijn om weer om elkaar te geven. 8/10/2007 Ahteragram < Bobelijn Margaretha onder mijn pseudoniem geschreven.

Nooit meer....

Nooit meer lachen,
niet één enkele keer.
Nooit meer wenen,
nooit niets meer.

Niet meer strijden,
dat is nu voorbij.
De herinneringen blijven,
en dat voor altijd.


Auteur :Bobelijn Margaretha

Een ongewoon mooie verjaardag

                  

Een paardenbloemen pluizen - bol,
nam ik zacht in mijn hand.
Ik blies erop en deed een wens,
de pluisjes vlogen om mij heen.

Wenste U duizend maal geluk,
en gaf je een dikke kus.
Op deze bijzondere geweldige mooie dag,
een feest waarop je eens dromen mag.

© Auteur : Bobelijn Margaretha

Een dagje aan zee.

Weer een zon overgoten dag,

dat maakt eenieder blij en men lacht.

Zoals er op het strand word gespeeld,

niet één  kindje dat zich daar verveeld.

Als honden niet meer het strand op mogen,

is het omdat de baasjes hun plichten niet nakomen.

De zee wijding ieder jaar opnieuw,

speciaal voor wie op zee zijn brood verdient.

Een etentje  met zicht op Zee,

heel veel lekkers eten en dan nog thee.

Blankenberge een vaste stek voor vele toeristen,

iets wat wij al heel lang wisten.

      Bobelijn Margaretha